» Blog » RPG - Podręcznik Łowcy #1; Sarna, Jeleń, Dzik
18-10-2012 17:52

RPG - Podręcznik Łowcy #1; Sarna, Jeleń, Dzik

W działach: Na szczęście krótko, wiedza | Odsłony: 703

RPG - Podręcznik Łowcy #1; Sarna, Jeleń, Dzik

Sarna europejska

Wygląd: Niewielki jeleniowaty.

Drobne smukłe zwierze o masie do 30 kilo. 70 centymetrów w kłębie, najczęściej płowe(rudobrązowe). Samiec posiada na głowie drobne poroże nazywane parostkami.

Nazewnictwo: Kozioł(często zwany rogaczem), Koza, Koźlak Odżywianie się: Roślinożerność.

Sarna jest przeżuwaczem, a bardziej szczegółowo pędożercą. Zgryza głównie zioła i miękkie części roślin, pędy, liście czasem miękką korę.

Co można pozyskać: Trofeum, Skórę, Mięso.

Trofeum tylko od samca, to poroże z czaszką (do 400gram), skóra jest raczej delikatna i niewielka, mięso to delikatna dziczyzna (około 10 kilo mięsa z kością z 15 kilowej sztuki).

Czujność: Średnia.

Słuch, węch, wzrok. Sarnę podczas żerowania stosunkowo łatwo podejść, jest chyba najbardziej gapowata z całej zwierzyny grubej Nie oznacza to że podejście sarny jest banalne, i tak będzie bardziej czujna niż przeciętny człowiek.

Wytrzymałość: Mała.

Sarna to nie wielkie zwierze, tak więc używa się do polowań na nie raczej broni o niskiej sile rażenia (strzelba śrutowa z tzw. loftkami lub kula o nie wysokim kalibrze). Wysokokalibrowa broń mogłaby uszkodzić nadto tusze.

Walka: Brak.

Sarny nie będą się bronić, zawsze uciekają. Samce walczą o samice w Sierpniu, wtedy ewentualnie można uznać że Kozioł atakuje głową(uzbrojoną w parostki). Nieoswojony nie zaatakuje człowieka. Występowanie: Pojedynczo lub do trzech sztuk (zimą nawet do 15). Łąki, pola, obrzeża lasu

Interakcja: Istotny szkodnik lasu, ogrodu i pól. Obiekt polowań.

Sarna zgryzając pędy i młodą korę uszkadza młode drzewa, zarówno te leśne jak i hodowane przez człowieka. Z racji ogromnej liczebności i przyzwoitej płodności (jedno/dwa młode rocznie u 80% kóz) jej populacja wchodzi w kontakt z człowiekiem, zarówno jako obiekt polowań (ograniczających jej liczebność) jak i szkodnik.

 

Jeleń europejski

Wygląd: Duży jeleniowaty

Duże normalnie zbudowane zwierze o masie do 250 kilo(350). 150 centymetrów w kłębie, najczęściej płowe(rudobrązowe). Samiec posiada na głowie rozległe poroże nazywane wieńcem.

Nazewnictwo: Byk, Łania, Cielak

Odżywianie się: Roślinożerność.

Jeleń jest przeżuwaczem. Przez większość roku odżywia się głownie trawą i ziołami, zimą i dla urozmaicenia diety zgryza pędy, liście oraz miękką korę.

Co można pozyskać: Trofeum, Skórę, Mięso.

Trofeum tylko od samca, to poroże z czaszką (do 10 kilo), skóra jest dość twarda, mięso dziczyzna (około 100 kilo mięsa z kością z 150 kilowej sztuki).

Czujność: Wysoka

Słuch, węch, wzrok. Jeleń to zwierze dość czujne, często korzystające z ochrony jaką daje pilnowanie przez wiodące osobniki w stadzie (przewodnik – łania licówka).

Wytrzymałość: Duża

To spore zwierze a tym samym dość wytrzymałe. Do polowań na Jelenie używa się jedynie broni o sporej sile rażenia (sztucery). Nieumiejętnie lub pechowo trafiony jeleń potrafi ujść, by wykurować się bądź zdechnąć w gęstwinie. Spotyka się osobniki które przeżyły rany które nie uszkodziły organów wewnętrznych (złamania, rany skóry).

Walka: Sporadycznie

Jelenie potrafią obronić się przed niewielkimi drapieżnikami, w takim przypadku stada bronią łanie, kopiąc przednimi odnóżami. Dzikie jelenie nie atakują człowieka bądź większych drapieżników(wilków/niedźwiedzi). W okresie godowym (wrzesień) samce walczą pomiędzy sobą używając poroża.

Występowanie: Stadne (3-40 osobników w chmarze) Lasy, obrzeża lasu, przyleśne łąki i pola

Interakcja: Istotny szkodnik lasu, ogrodu i pól. Obiekt polowań.

Jelenie to spore stadne zwierzęta potrafiące wyrządzić istotne szkody na polu uprawnym bądź w szkółce leśnej. Ich w miarę liczna i regularnie przyrastająca(jedno młode rocznie u 80% łań) populacja jest ograniczana poprzez polowania.

 

Dzik

Wygląd: Duży świniowaty

Duże, przysadziste, krępe, ciemnobrunatne masywnie zbudowane zwierze o masie do 200 kilo(rekordy to ponad 300), 90 centymetrów w kłębie. Wyraźnie lepiej rozbudowana przednia część ciała.

Nazewnictwo: Odyńce, Lochy, Warchlaki

Odżywianie się: Wszystkożerność.

90% diety dzika to pokarmy roślinne, głównie żołędzie, bulwy czy plony rolnicze. Dietę uzupełnia pokarmem zwierzęcym, głównie owadami, padlina i drobnymi zwierzętami(np. Gryzoniami).

Co można pozyskać: Trofeum, Skórę, Mięso.

Trofeum jest oręż, czyli dzicze fajki i szable. Skóra jest niezwykle twarda, mięso to dość intensywna w smaku dziczyzna (65% tuszy to mięso z kością).

Czujność: Wysoka Węch, słuch, wzrok.

Dzik jest bardzo czujny, szczególnie polega na węchu i słuchu. Potrafi wyczuć zagrożenie z setek metrów i zareagować nawet na najmniejszą nieuwagę(trzask patyczka) podchodzącego łowcy.

Wytrzymałość: Bardzo duża

Dzik to zwierze o niebywałej wręcz wytrzymałości. Nawet otrzymując bezpośrednie trafienie potrafi ujść, i wydobrzeć od poważnej rany. Jego twarda skóra wraz z szczecina i warstwą tłuszczu tworzy specyficzna zbroje nie do przebicia dla niskich kalibrów czy większości ostrzy. Strzela się do dzików tylko z broni o dużej sile rażenia.

Walka: Nieczęsto

Prowadząca warchlaki locha będąca zwykle też przewodnikiem stada w obronie młodych może zaatakować, nawet człowieka, wilka czy psa. Główną bronią jest dziczy oręż, oraz sama masa połączona z niebywałą dziczą odpornością.

Występowanie: Stadnie (1-30 osobników) Lasy(liściaste), pola.

Interakcja: Bardzo istotny szkodnik pól. Obiekt polowań.

Dziki buchtując w lesie i na polach potrafią nawet doszczętnie zniszczyć uprawę czy poszycie leśne. Dzik który wejdzie w wyjątkowo smakującą mu roślinność(kukurydze) potrafi wyrządzić ogromne szkody. Warto wziąć pod uwagę niezwykła plenność (zwykle 4-8, a nawet do 12 warchlaków rocznie) dzików, ogromna liczebność i długość życia (do 40 lat). Dzik to najistotniejszy szkodnik pól uprawnych i jeden z głównych obiektów polowań.

 

--------------- 

 

Posłowie 

Powyższy tekst to tylko bardzo skrótowe potraktowanie tematu. Ot taki popularno naukowy kieszonkowy skrót dla RPGowców w którym postarałem się zawrzeć najistotniejsze z naszego punktu widzenia informacje. Aby MG nie musiał bredzić na sesji czy pisząc bzdury w bestiariuszu. Zachęcam do poszerzenia wiedzy w tym temacie. Jeśli zauważę poltero-społeczny odzew, prawdopodobnie wrzucę więcej materiału prezentując inne gatunki. Jeśli ktoś potrzebuje jakieś jeszcze informacje, proszę pisać w komentarzach. Trolerkę oraz nawiedzone posty pseudoekologów nie mających pojęcia o lasach(nie jestem/nie zamierzam być myśliiwym więc atakujcie sobie kogoś innego), będę kasował. Nie nadymam się do tego stopnia by wrzucać bibliografie, jeśli jesteś ciekaw, zapytaj w komentarzu to podam.

Focia moja + konkurs.

Pytanie: Co to za zwierzęta? regulamin - wg. mojego widzimisie. Nagroda - warta starania. Podpowiedź: To żaden ze zwierzaków wymienionych w notce. Termin: Do odwołania.

Konkurs zakończony ,zwycięzca Zigzak udzielił prawidłowej odpowiedzi "Jeleń wschodni". Wygrywa nagrodę ufundowaną przez kapitułe konkursu ksiązkę Polskie Jeleniowate. 

Komentarze


Repek
   
Ocena:
+2
Polecanka w nadziei na dwudziestopoziomowego muflona. :)

Pozdro
18-10-2012 18:10
KFC
   
Ocena:
+1
Zabrakło reniferów - ale redaktor Darcane, już coś na to poradził.
18-10-2012 18:32
Aesandill
   
Ocena:
+2
@ KFC
Renifer to całkiem ciekawe zwierze. Ot choćby jedyne zwierze, gdzie samica ma poroże. Jedyny jeleniowaty o długiej i ważnej roli w hodowli (jeszcze daniel, ale ten to głownie ozdobny).
18-10-2012 18:40
Andman
   
Ocena:
+2
Czy to łanie jelenia szlachetnego?

"Europejski" mała literą.
18-10-2012 19:14
kbender
   
Ocena:
+1
Czekam na fallouta :)
18-10-2012 19:19
Aesandill
   
Ocena:
0
@ Andman
Pudło :). Szczególnie że to w praktyce to samo co europejski. Ale dzięki za poprawienie błędu.
W każdym razie, to na obrazku też jeleń, zdjęcie w Polsce zrobione.

@ kbender
To już od Salantora zależy kiedy będzie :)
Ale mam kopa by pisać scenariusz Ice Cold Nuka
18-10-2012 19:26
Nit
   
Ocena:
+1
Hmm, czy to może są Daniele?
18-10-2012 19:39
Aesandill
   
Ocena:
0
@ Nit
Niestety. Zostały jeszcze dwa jeleniowate żyjące w Polsce.

(wbrew pozorom to dość trudna zagadka)
18-10-2012 19:41
Aesandill
   
Ocena:
+2
" Dla Aesa, bo zablokował tyldy - Jeleń Wschodni?
Zigzak :P "

Napisał zigzak

I ma racje

To jeleń Sika znany tez jako jeleń wschodni.

Zigi, wyślij mi adres na meila.

Wygrywasz książkę "Polskie Jeleniowate" i coś od Aesa gratis.
Nie odpowiesz, bo blokuje tyldy, trzeba miec konto :)
Ale Pozdrawiam
18-10-2012 19:46
Gwjazdor
   
Ocena:
+1
A czy łoś też zalicza się do jeleniowatych?
18-10-2012 19:50
Aesandill
   
Ocena:
0
Tak, zalicza się, ale to nie łoś :). Patrz post wyżej :)
18-10-2012 19:52
yaevin
   
Ocena:
+4
Fajny wpis, ale chyba wycięło Ci część artykułu dotyczącą posłów! (Rozdziały: Sarna europejska, Jeleń europejski, Dzik, Posłowie). Pozwolę sobie uzupełnić.

Posłowie

Wygląd: duży świniowaty
Poszczególne osobniki są bardzo podobne, dla niewprawnych oczu prawie nierozróżnialne. Mogą delikatnie różnić się umaszczeniem, ale w Polsce większość jest czerwona.

Nazewnictwo: Szanowny Panie Pośle, Szanowny Panie Ministrze, Wysoka Izbo

Odżywianie się: Tzw. dieta poselska
Większość osobników jest wszystkożerna. Dieta poselska składa się najczęściej z drobnych poczęstunków oraz dużej ilości alkoholu. Żerują najczęściej nocą (tzw. "rauty"). Często dochodzi do dokarmiania posłów przez ludzi, którzy liczą na to, że dobrze odżywione osobniki przestaną grasować na ich terenie i przeniosą się gdzie indziej.

Co można pozyskać: Obietnice, Ustawy, Interpelacje poselskie (wszystko kiepskiej jakości)
Pozyskiwanie czegokolwiek od posłów nie jest zajęciem łatwym i jest bardzo nieekonomiczne. Żyją one jednak w swoistej symbiozie z ludźmi, od której nie można się łatwo uwolnić. (Niektórzy badacze sugerują, iż nie jest to symbioza tylko pasożytnictwo posłów na ludziach.)

Czujność: Niska/Wysoka
Czujność posłów jest na co dzień raczej niska i łatwo można ich podejść celnym pytaniem (osobniki sprawiają wrażenie ogłupiałych). Czujność wzrasta do wysokiej najczęściej po udanych prowokacjach dziennikarskich a także w okresie występującej co cztery lata rui.

Wytrzymałość: Zadziwiająco duża
Dzięki grubej skórze są w zasadzie całkowicie odporne na ataki za pomocą podchwytliwych pytań. Nawet trafiony aferą dużego kalibru osobnik potrafi ujść i wydobrzeć, zwykle zalegając na jakiejś państwowej synekurze. Zdarzały się osobniki, które postrzelone kilkukrotnie powracały jako samiec alfa, ku wielkiemu zdziwieniu słabo znających las ludzi.

Walka: Bardzo często
Jedne z najbardziej agresywnych zwierząt z Polsce. Walczą głównie między sobą, rzucając się w szalonym amoku najczęściej na przewodników innych watah. Wielu dziennikarzy nosi rany po spotkaniu z co bardziej krewkimi osobnikami na ich terenie.

Występowanie: Duże stado (460 osobników) w Warszawie
Całe stado podzielone jest na mniejsze, często rywalizujące ze sobą koterie, którym przewodzą samce alfa. Rywalizacja znacząco nasila się w okresie rui - poszczególne koterie ustalają wtedy kolejkę do żerowania na najlepszych w kraju posadach, która zwykle obowiązuje przez kolejne cztery lata.

Interakcja: bardzo duży szkodnik. Pod ochroną.
Jeśli jakiś obszar gospodarki radzi sobie zbyt dobrze, zwykle ściągnie tym uwagę posłów, którzy zaczną na nim grasować aż nie poczynią dużych szkód. Ponieważ nie można na nich polować, zwykle są przeganiani na inne tereny. Ze względu na duże szkody czynione przez posłów, co jakiś czas pojawia się propozycja przetrzebienia stada (np. o połowę).
21-10-2012 21:10
Aesandill
   
Ocena:
0
@ yaevin
Święta racja, wycięło mi właśnie podobny fragment, z tym że Twój jest znacznie bardziej dokładny :)
Pozdrawiam!
21-10-2012 21:13

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.